Projektowanie zorientowane na użytkownika (ang. UCD – User-Centered Design)

Pro­jek­towanie zori­en­towane na użytkown­i­ka (ang. UCD – User-Cen­tered Design) pozwala na pro­jek­towanie przy­jaznych pro­duk­tów dla poprzez ukierunk­owanie pro­ce­su pro­jek­towego na potrze­by final­nego odbior­cy.

W UCD w kole­jnych tes­tu­je się (w sposób opisany wcześniej jako testy z użytkown­ika­mi) pro­duk­ty otrzymy­wane w pro­ce­sie kreacji ser­wisu, usuwa wykryte prob­le­my i ponown­ie pod­da­je testom.

Testowa­niu podle­ga­ją:

  • maki­ety sys­te­mu,
  • pro­jek­ty graficzne,
  • dzi­ała­ją­cy sys­tem.

Pod poję­ciem maki­ety rozu­miem zarówno papierowe, proste maki­et­ki jak i inter­ak­ty­wne maki­ety opra­cow­ane w Pow­er­Point lub HTML. Niżej prezen­tu­ję narzędzia ułatwia­jące pro­jek­towanie UCD.

Anal­iza kon­tek­stu użytkowa­nia
Anal­iza ta ma na celu dokładne poz­nanie przyszłych użytkown­ików sys­te­mu. Ułatwi to określe­nie wyma­gań co do sys­te­mu.

Musisz odpowiedzieć na pyta­nia:

  • kim są użytkown­i­cy sys­te­mu,
  • do czego będzie służył im sys­tem,
  • jakie są umiejęt­noś­ci użytkown­ików,
  • czy sys­tem lub użytkown­i­cy napo­tykać będą na ograniczenia zewnętrzne,

By poz­nać użytkown­ików oraz ich wyma­gania możesz posłużyć się:

  • spotkaniem z użytkown­ika­mi (pole­cam)
  • anki­eta­mi
  • wywiada­mi indy­wid­u­al­ny­mi z użytkown­ika­mi (pole­cam)
  • obserwacją pra­cy użytkown­ików

Sor­towanie kart
Meto­da ta ułatwia zapro­jek­towanie struk­tu­ry ser­wisu zgod­nej z oczeki­wa­ni­a­mi użytkown­ików.
Przy­go­towu­jesz kar­toni­ki z nazwa­mi ele­men­tów ser­wisu. Następ­nie użytkown­i­cy zgrupu­ją podob­ne kar­toni­ki w stosy. Tym samym w nat­u­ral­ny sposób tworzą się kat­e­gorie dla ele­men­tów ser­wisu. Użytkown­i­cy mogą także za pomocą ułoże­nia stosów na stole określać ich wza­jemne podobieńst­wo. Moż­na poprosić także użytkown­i­ka o podanie nazw dla utwor­zonych grup.

Po przeprowadze­niu kilku testów tego typu należy zas­tanow­ić się nad tym na ile pogrupowa­nia poczynione przez poszczegól­nych użytkown­ików są do siebie zbliżone.
Szczegól­ną uwagę należy zwró­cić na prob­lematy­czne ele­men­ty – te których użytkown­i­cy nie potrafili pogrupować bądź te które były grupowane przez każdego użytkown­i­ka inaczej.

Sce­nar­iusze uży­cia (use cas­es)
Sce­nar­iusze uży­cia opisu­ją jak użytkown­i­cy wykonu­ją zada­nia na pod­staw­ie typowych zadań. Są twor­zone zawsze z per­spek­ty­wy użytkown­i­ka i jego potrzeb.

Sce­nar­iusze uży­cia najlepiej opra­cow­ać wraz z final­ny­mi użytkown­ika­mi ser­wisu.

Per­sony
Per­sona to opra­cow­any pro­fil typowego użytkown­i­ka.
By stworzyć per­sonę piszesz charak­terystykę final­nego użytkown­i­ka dla każdej grupy docelowej ser­wisu. W opisie uwzględ­ni­asz charak­terystykę oso­by (np. stopień zna­jo­moś­ci tech­nologii) oraz typowe cele, zada­nia i potrze­by jakie ma na użytek per­sony real­i­zować sys­tem.

Dla zwięk­szenia efek­tu moż­na dla wymyślonej per­sony stworzyć nazwisko, zdję­cie i kil­ka infor­ma­cji, które „uwiary­god­nią ją” (np. hob­by). Wyobraź sobie, że z Two­jego ser­wisu korzys­ta two­ja Mama — dobre ćwicze­nie, pole­cam 🙂

0 odpowiedzi

Odpowiedz

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *