Jeden z klientów otrzymał propozycję udźwiękowienia swojego serwisu przez Intelligent Web Reader. Polega to na stworzeniu wersji programu IWR, którą można pobrać z serwisu i która pozwal na bezwzrokową nawigację w danym serwisie. Serwis musi zostać wcześniej dostosowany do przeglądarki IWR. Z takiego rozwiązanie skorzystało już wiele instytucji publicznych. Są one zobowiązanie do zapewnienia dostępności serwisu poprzez Ustawę o Dostępie do Informacji Publicznej oraz dyrektywę eEurope 2002.

Czy zastosowanie takiego oprogramowania zapewnia dostępność serwisu?

Uważam, że tego typu podejście mija się z celem gdyż:

1. Użytkownicy niewidomi mają już swoje oprogramowanie i nie będą chcieć uczyś się nowego ani tym bardziej instalować programu specjalnie po to by czytać kilka stron. Oprogramowanie typu JAWS czy WindowsEYES jest rozwijane od lat i jest standardem.
2. Takie działanie jest sprzeczne z wytycznymi W3C oraz dyrektywą eEurope – serwis nadal nie jest dostępny. Tworzony jest po prostu dodatkowy kanał dystrybucji informacji, kod serwisu nadal nie musi być zgodny z wytycznymi.
3. Dostępność jest tutaj rozumiana bardzo wąsko. Serwis nadal dyskryminuje użytkowników sprzętu i systemów w których nie działa program IWR. Z tego co mi wiadomo nie ma wersji programu na takie platformy jak Linux, MAC OS, Pocet PC, Palm czy inne urządzenia mobilne.
4. Na całym świecie dąży się do spełniania standardów, nie wymyślania własnych. Tutaj mamy przykład lokalnego pseudo-standardu, który nie służy tak naprawdę nikomu.

Na stronach www.chip.pl znalazłem też wypowiedź pracownika Polskiego Związku Niewidomych na temat przeglądarki: http://www.chip.pl/arts/archiwum/n/sub/articlear_135940.html

“Jest to więc narzędzie zawodne, ponieważ nie pozwala na swobodne korzystanie z zasobów globalnej Sieci. Wiele do życzenia przeglądarka pozostawia także pod względem ergonomii obsługi, ponieważ uczy złych nawyków osoby niekorzystające ze specjalnych programów dla niewidomych, a niewidomi, którzy na co dzień pracują z takimi programami, muszą się przestawiać na inny sposób pracy. “
- Jacek Zadrożny, pracownik Polskiego Związku Niewidomych

By być konstruktywnym warto dodać, że dostępność można niskim nakładem kosztów zapewnić poprzez dostosowanie kodu serwisu. Pomocne mogą być tutaj firmy trzecie, które przeprowadzą audyt dostępności serwisu i dokładnie wypunktują jakie elementy należy poprawić. Nie jest też problemem weryfikacja takiego serwisu poprzez testy user-experience z użytkownikami niepełnosprawnymi. Prowadziliśmy tego typu działania w Janmedia i zaręczam, że nie są ani kosztowne ani długotrwałe. Zyskuje się natomiast pewność, że serwis jest zgodny z prawem oraz dostępny dla realnych użytkowników.

Ten wpis został opublikowany 9.02.2006 o godzinie 7:13 am w kategorii: Dostępność (Accessibility), Standardy sieciowe. Skomentuj go, lub dodaj trackback z Twojej strony. Komentarze do wpisu możesz śledzić poprzez kanał RSS 2.0.